Wat goed dat je bestaat

Zegt iemand dat weleens tegen je?

Ik hoop het,

Het is waar.

Dat het belangrijk is om over hersenletsel te praten, bleek dit weekend wel. Wat ook belangrijk is, is dat er oplossingen zijn, die je leven iets makkelijker maken, zodat er ruimte komt voor andere dingen. Daarom wil ik dit graag met je delen.

Ik sprak met Thomas,
zijn openingszin was: “hoi ik ben Thomas, heb jij ook een klap op je kop gehad?”
Ik: “Eh nee Thomas. Ik ben Daphne trouwens.”

Het begin van een mooi gesprek.

Een man wiens leven voor het ongeluk in teken stond van hard werken,
mooie reizen maken, een fijn gezin hebben en alles eruit halen wat erin zat.

Tot die ene dag….

Aan de buitenkant zie je er niks meer van,
Van binnen gebeurt er van alles.

Hij krijgt te maken met onbegrip,
Alles kost veel meer energie
Hij loopt tegen  eigen grenzen op.
Die hij af en toe kan accepteren.

Op dagen dat dat lukt,
ziet het leven van Thomas er heel anders uit

hij kan genieten van een kopje koffie in de tuin,
hij kan genieten van een fietsrit naar de winkel,
hij kan genieten van het naar school brengen van zijn kinderen

Hij zei me, dat hij het zo erg vindt
dat mensen eerst iets ergs moeten meemaken voor ze kunnen zien wat echt belangrijk is.
Een stap terug doen en genieten van kleine dingen,
want, voor je het weet…

nou ja….

Hij is vandaag naar de beurs gekomen om dat te delen met andere mensen met hersenletsel,
zodat hij mensen daarin kan inspireren en helpen.

Ik vond het best lastig, zit ik hier te schrijven, zonder dat ik een “klap op mijn kop heb gehad”,
wie ben ik om er iets van te vinden.

Toch doe ik het,
wat ik vind en wat dit weekend is bevestigd,
is dat je niet kan oordelen over hoe iemand zich voelt,
ik kan niet begrijpen hoe het is om zo moe te zijn,
ik weet niet hoe het is om niet meer te kunnen werken
ik weet niet hoe je om moet gaan als je je zo onbegrepen voelt,

Ik kan me daar een fractie van indenken, vanuit mijn eigen ervaring.

Wat ik wel kan, is naar je luisteren en je helpen waar ik kan.
Je helpen, zodat je net wat meer energie overhoudt om te kunnen fietsen,
dat doe ik met alle liefde die ik in me heb.

“Wat goed dat je bestaat”
dank je wel,

Dat geldt ook voor jou Thomas,
jij laat mij en mensen om je heen zien wat er echt toe doet,
je missie om mensen te laten zien wat echt belangrijk is,
zonder dat er directe noodzaak is, is superbelangrijk.

Even een stapje terug en genieten van wat je hebt, het is er al.

Liefs, Daphne